Felsefe Sohbet Odaları

Düne kadar insanların felsefeye karşı taşıdıkları ön yargılara akıl sır erdiremiyordum; ta ki felsefenin yer yüzünden tekrar gökyüzüne çıkarıldığını fark edene kadar. Bazıları felsefenin tekrar gökyüzüne çıkarılmasından yana. Çünkü onlara göre felsefe ; üstün akıl ve beceri isteyen, birikimli ve sözde aydın kişilerin ugraş alanıdır. Sadece onlar anlayabilir ve onlara has bir ugraş alanı veya ögretisi olarak düşünülmektedir. Bunun en çarpıcı örnegi kavram kullanma ihtiyaçlarıdır. Bu ihtiyacı nedense hiç anlamış degilim. Bildiklerini kanıtlama çabası mı desek , anlatmak istediklerini dogrudan dogruya halk diliyle ve anlaşılır olarak ifade etmekten sakınıyorlar mu desek, yoksa aydın statüsüne varabilmek için kavram basamağını kullanıyorlar mı desek? Bu konuda biraz acımasız olduğumun farkındayım; ancak anlattıklarınızdan bir şeyler ögrenilsin, birikimlerinizden yararlanılsın veya topumu düşünmeye davet etsin istiyorsanız, konuştugunuz kitlenin diline hitap etmek zorundasınızdır. Aksi halde iyi konuştunun ötesine geçemezsiniz ve söylediklerinizden akılda kalıcı bir cümle bile olmaz.

Yüksek sesle telafuz ettiginiz ve arkasına saklandıgınız kavramlar; düşünce dünyanızı sistematikleştiren sözcüklerdir. Onlar düşüncelerinizi kalıp yargılara sokar ve çogu zaman içerigini bile anlamadıgınız bir hal alır. Bu karmaşa yüzünden sizin kendinizi ifade edemediginiz gibi anlama yetinizinde üst sınırını düşürür. Söyledikleriniz anlaşılmaz çünkü bir kavramın kullanımı ne kadar yaygın olursa taşıdıgı anlam o kadar azalır. Bu anlam kargaşası felsefenin temel sorunu degil midir? Bence öyle çünkü insanlar bilmediklerine karşı önyargı oluşturur ve ondan korkar. Öyleyse felsefenin bu kendini ifade edememezligini kavramlarla dahada sorunsallaştırarak , neden felsefeyi ölüme mahkum edelim ?

Felsefenin önyargılarını yıkmanın en temel koşulu onun anlaşılmazlıgını ve kendini ifade edememezligini ortadan kaldırmaktır. Çünkü her insan hayatında bir kez de olsa bile yaşamının degerini ve anlamını sorgulamaya ihtiyacı vardır. Bunu felsefeyi hayatımıza sindirmeden yapmamızın olanaklı oldugu söylenemez. Bu yüzden felsefe ve toplum her zaman aynı dili konuşmalıdır.